Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar voor mij draait Nemesis vooral om de situaties en de drama die erbij komen kijken. Gisteren ging alles perfect voor mij: beide doelen gehaald, alleen stierf ik nog bij de laatste drie worpen. Veel grappige en spannende momenten, maar dat geluk met de dobbelstenen maakt het voor mij steeds minder leuk.
Ook al vinden sommigen het misschien een beetje raar. Wij hebben als huisregel dat je in gevechten altijd met twee dobbelstenen gooit en zelf kiest welk resultaat je gebruikt. Een kleine vereenvoudiging, maar wel eentje die de frustratie flink vermindert.
Ach, dat is toch niks om je druk over te maken, pff. Als jullie er zo meer plezier aan beleven, dan maakt het niet uit wat anderen zeggen. Voor mij persoonlijk zou het spel veel beter zijn als de aliens vaste levenspunten hadden, en van mij mag de koningin best met deze kaartenmechaniek worden afgehandeld.
Vaste levenspunten vind ik niet zo’n goed idee. Waarom zou elke Xeno precies dezelfde hoeveelheid energie hebben? En waarom zou je van tevoren al moeten weten dat een Xeno na drie schoten of treffers dood is?
Voor mij past juist die onzekerheid perfect.
Voor mij is het niet alleen geluk met de dobbelstenen. Je kunt geluidsmonsters verminderen door voorzichtig te bewegen. Gevechten kun je vermijden of proberen tot aan je tanden gewapend te zijn. Maar zelfs dan kun je niet voorkomen dat er echt vervelende dingen gebeuren, of dat de Xeno-verspreidingsfase je dwingt om een geluidsmonster af te leggen...
Het is gewoon het spannende aan het spel dat de dood om elke hoer loert, je nooit zeker bent en altijd met het ergste moet rekenen. Dat maakt voor mij de aantrekkingskracht uit. Het is ook een spel dat, ondanks verlies, voelt als een geweldig avontuurlijk verhaal en gewoon leuk is :)
Bericht-ID: #1565 — Voeg deze ID alstublieft toe bij vragen of verwijderingsverzoeken.
Meldingsinstellingen
Wil je weten wat er speelt in de community? Kies zelf wat je meldingen krijgt - nieuwe berichten, reacties of hartjes op je berichten.
Ga naar je profiel → Instellingen om je meldingen aan te passen.
Cookie-instellingen
We gebruiken cookies en lokaal opgeslagen instellingen. Essentiële cookies houden de site functioneel; Google Analytics wordt alleen gebruikt met jouw toestemming (geanonimiseerd). Daarnaast telt Cloudflare Web Analytics paginaweergaven zonder cookies. Details en intrekking: Privacybeleid
Essentieel
Sessie, taal en weergavemeldingen — zonder deze kan de site niet werken.
Altijd actief
Statistieken
Geanonimiseerde bezoekersstatistieken (Google Analytics, met IP-anonimisering, zonder advertentiepersonalisatie).
🇩🇪 Origineel in Duits
Ja, die dobbelstenen bederven ook wel eens mijn plezier, maar ik hou nog steeds van dit spel. Misschien wel een haat-liefdeverhouding 😅
🇩🇪 Origineel in Duits
Ook al vinden sommigen het misschien een beetje raar. Wij hebben als huisregel dat je in gevechten altijd met twee dobbelstenen gooit en zelf kiest welk resultaat je gebruikt. Een kleine vereenvoudiging, maar wel eentje die de frustratie flink vermindert.
🇩🇪 Origineel in Duits
Ach, dat is toch niks om je druk over te maken, pff. Als jullie er zo meer plezier aan beleven, dan maakt het niet uit wat anderen zeggen. Voor mij persoonlijk zou het spel veel beter zijn als de aliens vaste levenspunten hadden, en van mij mag de koningin best met deze kaartenmechaniek worden afgehandeld.
🇩🇪 Origineel in Duits
Vaste levenspunten vind ik niet zo’n goed idee. Waarom zou elke Xeno precies dezelfde hoeveelheid energie hebben? En waarom zou je van tevoren al moeten weten dat een Xeno na drie schoten of treffers dood is? Voor mij past juist die onzekerheid perfect.
🇩🇪 Origineel in Duits
Voor mij is het niet alleen geluk met de dobbelstenen. Je kunt geluidsmonsters verminderen door voorzichtig te bewegen. Gevechten kun je vermijden of proberen tot aan je tanden gewapend te zijn. Maar zelfs dan kun je niet voorkomen dat er echt vervelende dingen gebeuren, of dat de Xeno-verspreidingsfase je dwingt om een geluidsmonster af te leggen... Het is gewoon het spannende aan het spel dat de dood om elke hoer loert, je nooit zeker bent en altijd met het ergste moet rekenen. Dat maakt voor mij de aantrekkingskracht uit. Het is ook een spel dat, ondanks verlies, voelt als een geweldig avontuurlijk verhaal en gewoon leuk is :)