Ankieta

Rozszerzenia gier planszowych

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Chętnie gracie z dodatkami, czy też często zostajecie przy podstawce? Dopisek w komentarzach: które gry są naprawdę świetne dopiero z dodatkiem – gdzie polecacie się w nie zaopatrzyć?

Ankieta

18 głosów
kończy się 19.11. 12:29

Aktualne wyniki

  1. Nein - wenn das Grundspiel gut ist brauch ich nicht mehr. 50 %9
  2. Ja, unbedingt! gutes Spiel - gerne mehr davon 50 %9

Nazwiska nie są pokazywane – tylko liczba głosów. Możesz zmienić wybór, dopóki ankieta trwa.

Dan Obserwuj
674 Wyświetlenia

Komentarze 101

↩ Odpowiedź do

Nie jest publikowany – służy tylko do powiadomień o odpowiedziach.

Denny Crane

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Abyss Addon Leviathan to dodatek, z którego nigdy bym nie zrezygnował. Poprawia polowanie na potwory, które w podstawowej grze jest raczej nieciekawe

Thomas

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Więc dla mnie nie zawsze musi być rozszerzenie. Cascadia mi się podobała – mam w domu rozszerzenie Landmarks, ale nigdy w nie nie grałem 🙈

Jan Redakcja

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

To zależy od tego, jaka to rozszerzenie. Kiedy kupuję grę, zakładam, że autor i redakcja przetestowali ją, aż działa. To oznacza, że gra w takiej formie, w jakiej jest, jest dobrze grywalna. Żadna karta nie powinna być zbyt mocna, żadna plansza postaci nie powinna być lepsza od pozostałych, a wszystkie strony planszy powinny być zbalansowane, żeby nic nie trzeba było później poprawiać. Kiedy kupuję rozszerzenie, które rozbudowuje podstawowy mechanizm gry, to jestem ostrożny. Bo teraz wzięto dobrze działający mechanizm gry, rozbito go i rozszerzono o jakiś aspekt. Osobiście powiedziałbym, że w niewielu przypadkach wychodzi to na lepsze. Raczej idzie to w drugą stronę i super dopracowana gra nie jest już tak przyjemna w graniu jak bez rozszerzenia. Jeśli to rozszerzenie typu "More of the Same", to jak najbardziej jestem za. Dzięki temu moja gra znów wydaje się świeża, mam ochotę odkrywać nowe karty, a mechanizm gry, który lubię, pozostaje nietknięty.

Sina

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Hmm, trudne pytanie, my gramy w Osadników od dzieciństwa właściwie tylko z dodatkiem Miasta i Rycerze, więc to jest dla nas praktycznie gra podstawowa 😂 czasem dochodzi jeszcze dodatek Żeglarze, ale wtedy trwa to odpowiednio dłużej, bo oczywiście dostosowujemy też punkty zwycięstwa. Zasadniczo powiedziałbym, że to zależy od gry. Jeśli komuś podoba się gra podstawowa, nie musi koniecznie mieć dodatku, jeśli komuś podoba się gra podstawowa, ale chciałby więcej urozmaicenia, to dodatek jest wart zachodu

spielverderber

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Rozszerzenia, które zdecydowanie poprawiają grę podstawową i nie utrudniają zauważalnie wejścia w grę: - Flügelschlag (Europa, Azja, Oceania) wnosi znacznie więcej głębi i możliwości decyzyjnych przy bardzo łatwo zrozumiałych dodatkowych zasadach - Terraforming Mars Preludium zapewnia znacznie szybszy start gry i przyspiesza całą rozgrywkę bez nowych zasad.

Daniel Redakcja

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Często jestem „ofiarą dodatków” – kupuję je razem z grą albo później, kiedy gra mi się spodoba, a potem i tak gram najczęściej bez nich. Tylko w Heat regularnie używam wszystkich dodatków, bo to nowe trasy i osiem zamiast sześciu aut.

Mabruk

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Jak dotąd tylko przy jednej grze powiedziałbym, że ma za dużo dodatków — i jest to Alhambra. Przekopywanie się samemu przez wybór spośród ponad 30 możliwych modułów jest już męczące. Ale poza tym zawsze chętnie chcę mieć każdy dodatek do gier i jak dotąd dobrze na tym wychodziłem.

Screed

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

U mnie jest jak u Daniela. Tyle że my wtedy przeważnie gramy z dodatkiem, ale zastanawiam się, czy to naprawdę było konieczne? Flügelschlag – dodatku z nektarem nie potrzebowałam. Dodatek do Das Unbewusste prawdopodobnie też nie musiał być. Dodatek do Eldritch Horror jest mega, z mnóstwem dodatkowych kart. Too many Bones niestety żyje z dodatkowych Gearloców z dodatków, których też mamy sporo. Teraz zwracam większą uwagę na to, czy dodatek naprawdę jest konieczny.

Spielwiese

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Chętnie kolekcjonuję gry i chcę mieć je w miarę możliwości jak najbardziej kompletne. Poza tym są też gry, które bez dodatku nie wydają się zbyt ukończone. Na przykład w pierwszym wydaniu Parks dodatek Sternenstunden jest must have, bo inaczej tajne zlecenia, które są nagradzane o wiele za mało, są totalnie do bani.

Michael Redakcja

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Rozszerzenia... trudny temat. Niektóre kupiłem, bo gra podstawowa jest świetna i po prostu chciałem więcej. Zaczęło się to kiedyś przy DOMINION i CARCASSONNE. Inne rozszerzenia kupiłem, bo pozwalały grać w pięć osób (WASSERKRAFT, ROLLPLAYER,...). Potem są te, które po prostu poprawiają grę, jak system walki w AUFSTIEG DES IMPERIUMS do STAR WARS: REBELLION albo RISE OF IX do DUNE: IMPERIUM. Inne do tej pory nigdy nie zostały użyte. Tutaj też musiałem się najpierw nauczyć, że przy Kickstarterze czasem po prostu wystarczy gra podstawowa.

Dan

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Wow - trafiłem w punkt 😅

Steffen BSN Redakcja

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Zawsze ekscytują mnie dodatki i kupuję je szybciej, niż to naprawdę dobre. Myślę przy tym, że późniejszy zakup sprawia, że dodatek wydaje się czymś doczepionym, a lepiej pasuje, gdy ma się go od samego początku. W rezultacie często jednak utrudnia to poznanie gry. Szczególnie krytycznie patrzę na modularne dodatki, bo rzadko gram w te gry tak często, żeby każdy wariant się naprawdę pokazał. Wtedy wolę more of the same albo kilka dodatkowych mechanizmów. Najwięcej i najczęściej używanych dodatków mam do Spirit Island. Nie mam tam wszystkiego, ale przynajmniej losowe wydarzenia sprawiają, że gra jest znacznie lepsza. Niedawno poznałem online po raz pierwszy Biały Zamek, najpierw z ceremonią herbacianą, potem bez. W grze podstawowej czegoś mi wtedy brakowało.

Munky666

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Ogólnie uważam, że to super, kiedy dobra gra staje się jeszcze lepsza dzięki dodatkowi. Denerwuje mnie, gdy np. Kickstarter od razu startuje z 5 dodatkami albo po prostu co 6 miesięcy wychodzi nowy dodatek.

Ergo

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

To zależy. Tainted Grail graliśmy ze wszystkimi dodatkami, Dark Quarter też, ale tam tak naprawdę dostajesz tylko więcej historii i to jest super. Przy Fate Forge mamy też wszystkie dodatki, ale przy tym z zwierzętami/towarzyszami nie miałem poczucia, że coś „dają" i nie potrzebowałem go. Ponieważ lubimy grać kooperacyjnie, bardzo ucieszyłem się z dodatku do Arnak i kampania też mi się naprawdę podobała. Więc dodatki, które robią z gry wariant kooperacyjny, zawsze chętnie. Przy Fantastyczne Reiche zdecydowaliśmy się przeciwko dodatkowi, bo recenzje były tak złe, a jeśli dobrze pamiętam, to nawet robią grę raczej gorszą. Podsumowanie: To zależy od dodatku. More of the same nie musi być. Warianty albo więcej historii, bardzo chętnie.

RalfHH

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Najczęściej chcę mieć dodatek, kiedy podoba mi się gra podstawowa. Ale najczęściej nie jest to dla mnie jakaś egzystencjalnie ważna poprawa, tylko raczej nice to have, albo gra podstawowa sama w sobie podoba mi się nawet bardziej. Te nieliczne gry, w których zakup dodatku naprawdę się opłacił, bo faktycznie w nie gram: Roll Player (bo nie tylko tworzy się bohaterów, ale można też walczyć z potworami), Race for the Galaxy (dla urozmaicenia), Die Gilde der fahrenden Händler (dla nowych map), Monsterjagd für the Witcher - die alte Welt (bo walka z potworami staje się ciekawsza)

Destragon

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Myślę, że problem polega najczęściej na tym, że albo minęło dużo czasu od ostatniej gry, albo gra się z nowymi ludźmi i wtedy zawsze kończy się na podstawce. Miałem tak szczególnie z One Night Ultimate Werwolf. Mam tyle dodatków, których nigdy nie mogłem wypróbować. haha Przynajmniej w jednej z moich ulubionych gier, Root, jest tak, że dodatek to po prostu nowa frakcja, której używa się zamiast innych frakcji. Więc nie trzeba zawsze zostawać przy podstawce.

Pesticyde

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Kiedy zacząłem kolekcjonować, bardzo często od razu kupowałem też dodatki. Potem zobaczyłem film na YouTube, który mnie z tego trochę wyleczył – nie pamiętam już, czyj to był film – ale sedno było mniej więcej takie: „jeśli nie zagrałeś w grę przynajmniej 10 razy, kupowanie dodatku nie ma najmniejszego sensu, nieważne jak dobry jest – bo szansa jest duża, że z dodatkiem i tak nie będziesz w nią grać częściej". Na pewno są jednak gry, w których dodatek jest ważny (Brugia...) Ale to już znowu zmierza w stronę „w ile swoich gier w ogóle kiedykolwiek i jak często będziesz grać" – co w przypadku tak „nierozsądnego" hobby wymaga zdecydowanie zbyt racjonalnego myślenia ^^

Ixid

🇩🇪 Oryginał: niemiecki

Żeby podać tu też kilka konkretnych przykładów: Lubię kampanie/rozszerzenia fabularne, takie jak np. Verschwiegene Geschichten do Nemesis, czy Aufstieg der Fenris do Scythe. Same w sobie nie czynią gry lepszą, ale z kampanią pojedyncza rozgrywka zostaje osadzona w większej historii i przez to jakoś zyskuje na wartości. W Scythe lubię też modularną planszę, bo daje jeszcze więcej urozmaicenia (jakby tego było mało 🙈). Innym przykładem byłoby Dune Imperium Uprising – nie jest to prawdziwe rozszerzenie, ale w porównaniu do poprzednika zdecydowanie godne polecenia (zabawnie, używam oryginału jako rozszerzenia kart do Uprising). Gra, która przychodzi mi do głowy i która zdecydowanie staje się lepsza z rozszerzeniami, to np. The Witcher Die Alte Welt – zyskuje na złożoności (która i tak nie jest bardzo wysoka) i na urozmaiceniu.

ID posta: #1806 — Podaj ten ID w przypadku pytań lub próśb o usunięcie.