Dat heb ik ook. Bij kleinere of abstracte spellen stoort het me niet zo. Maar bij spellen met heel veel materiaal - vooral met veel en verschillende kaarten, heb ik minder zin in het spel. Bij Arche Nova en Terraforming Mars had ik dat bijvoorbeeld. Zeker geweldige spellen, maar de foto's, die naar mijn smaak geen bijzondere en mooie opnames zijn en vaak niet eens een eenheidstige stijl hebben, bederven mijn zin om het spel te kopen. Want voor mij is een deel van het plezier ook de vormgeving, ik heb er plezier in als er liefde in de vormgeving is gestoken en niet alleen in de mechaniek. De eerste oplage van Brass heb ik ooit goedkoop gekocht, omdat de recensies goed waren, maar ik heb het jarenlang ongespeeld in de kast gehad. De wat liefdeloze en ouderwetse prototype-vormgeving hield me tegen. Toen de prachtige nieuwe uitgave van Brass als Brass Lancashire uitkwam, wilde ik het absoluut hebben en heb ik het ook gespeeld.
Mega spannend onderwerp. Arche Nova had ik heel vroeg op de radar, maar niet gekocht vanwege de artwork. Tegenwoordig neig ik weer sterk naar een aankoop.
Veel mensen zeggen dat de artwork van Aufbruch nach Brighthelm absoluut niets voor hen is. (Ik had een spelmoment gedeeld) Het spelprincipe vind ik bijvoorbeeld best cool.
Maar het is niet verwonderlijk dat het thema zo belangrijk is, dat is nu eenmaal wat voor de spelers op tafel ligt.
Maar die doos heeft gewoon ook macht!
Ik heb zo vaak een spel in mijn handen gehad / recensies erover gelezen, omdat de cover er cool uitzag en dan was het gewoon bagger.
Arche Nova had ik nu eigenlijk niet genoemd. Ook interessant dat jullie dat hier vermelden 😅
KI-gegenereerde dingen sowieso. Anders ben ik er niet zo zeker van. Ben geen fan van reuzenhoofden zoals bij Santorini. Het hangt ook sterk af van editing en formatting. Misschien heb je mooie artwork, maar de verschillende gebieden op de kaart zijn niet mooi van elkaar afgebakend of je hebt kaarten zoals in Hegemony, die grotendeels zwarte tekst op een witte achtergrond zijn.
Ja, zoals al in een andere post over coverontwerp werd bijvoorbeeld "wonderful Creatures" genoemd, dat spreekt me qua cover helemaal niet aan/schrikt me zelfs af. Maar het materiaal ziet er weer prachtig uit! Bij andere spellen is echter het complete artwork niet mijn ding. Dus Spirit Island staat bij mij ook op de lijst en heb ik ook nog niet gespeeld, maar het schijnt echt goed te zijn.
Bij Carpe Diem is het niet de cover maar de grafische stijl van de tegeltjes die afschrikt, soms is het gewoon alleen groene prut te zien. Het spel is daardoor echt slecht speelbaar. Maar het komt toch op tafel omdat het echt goed is
Bericht-ID: #1796 — Voeg deze ID alstublieft toe bij vragen of verwijderingsverzoeken.
Meldingsinstellingen
Wil je weten wat er speelt in de community? Kies zelf wat je meldingen krijgt - nieuwe berichten, reacties of hartjes op je berichten.
Ga naar je profiel → Instellingen om je meldingen aan te passen.
Cookie-instellingen
We gebruiken cookies en lokaal opgeslagen instellingen. Essentiële cookies houden de site functioneel; Google Analytics wordt alleen gebruikt met jouw toestemming (geanonimiseerd). Daarnaast telt Cloudflare Web Analytics paginaweergaven zonder cookies. Details en intrekking: Privacybeleid
Essentieel
Sessie, taal en weergavemeldingen — zonder deze kan de site niet werken.
Altijd actief
Statistieken
Geanonimiseerde bezoekersstatistieken (Google Analytics, met IP-anonimisering, zonder advertentiepersonalisatie).
🇩🇪 Origineel in Duits
Jarenlang hield de doos van Spirit Island me tegen. Wat had ik het mis en wat voor parel sluimerde daar toch in? 😍
🇩🇪 Origineel in Duits
Dat heb ik ook. Bij kleinere of abstracte spellen stoort het me niet zo. Maar bij spellen met heel veel materiaal - vooral met veel en verschillende kaarten, heb ik minder zin in het spel. Bij Arche Nova en Terraforming Mars had ik dat bijvoorbeeld. Zeker geweldige spellen, maar de foto's, die naar mijn smaak geen bijzondere en mooie opnames zijn en vaak niet eens een eenheidstige stijl hebben, bederven mijn zin om het spel te kopen. Want voor mij is een deel van het plezier ook de vormgeving, ik heb er plezier in als er liefde in de vormgeving is gestoken en niet alleen in de mechaniek. De eerste oplage van Brass heb ik ooit goedkoop gekocht, omdat de recensies goed waren, maar ik heb het jarenlang ongespeeld in de kast gehad. De wat liefdeloze en ouderwetse prototype-vormgeving hield me tegen. Toen de prachtige nieuwe uitgave van Brass als Brass Lancashire uitkwam, wilde ik het absoluut hebben en heb ik het ook gespeeld.
🇩🇪 Origineel in Duits
Mega spannend onderwerp. Arche Nova had ik heel vroeg op de radar, maar niet gekocht vanwege de artwork. Tegenwoordig neig ik weer sterk naar een aankoop. Veel mensen zeggen dat de artwork van Aufbruch nach Brighthelm absoluut niets voor hen is. (Ik had een spelmoment gedeeld) Het spelprincipe vind ik bijvoorbeeld best cool. Maar het is niet verwonderlijk dat het thema zo belangrijk is, dat is nu eenmaal wat voor de spelers op tafel ligt.
🇩🇪 Origineel in Duits
Maar die doos heeft gewoon ook macht! Ik heb zo vaak een spel in mijn handen gehad / recensies erover gelezen, omdat de cover er cool uitzag en dan was het gewoon bagger. Arche Nova had ik nu eigenlijk niet genoemd. Ook interessant dat jullie dat hier vermelden 😅
🇩🇪 Origineel in Duits
KI-gegenereerde dingen sowieso. Anders ben ik er niet zo zeker van. Ben geen fan van reuzenhoofden zoals bij Santorini. Het hangt ook sterk af van editing en formatting. Misschien heb je mooie artwork, maar de verschillende gebieden op de kaart zijn niet mooi van elkaar afgebakend of je hebt kaarten zoals in Hegemony, die grotendeels zwarte tekst op een witte achtergrond zijn.
🇩🇪 Origineel in Duits
Ja, zoals al in een andere post over coverontwerp werd bijvoorbeeld "wonderful Creatures" genoemd, dat spreekt me qua cover helemaal niet aan/schrikt me zelfs af. Maar het materiaal ziet er weer prachtig uit! Bij andere spellen is echter het complete artwork niet mijn ding. Dus Spirit Island staat bij mij ook op de lijst en heb ik ook nog niet gespeeld, maar het schijnt echt goed te zijn.
🇩🇪 Origineel in Duits
Bij Carpe Diem is het niet de cover maar de grafische stijl van de tegeltjes die afschrikt, soms is het gewoon alleen groene prut te zien. Het spel is daardoor echt slecht speelbaar. Maar het komt toch op tafel omdat het echt goed is